Źródło: Wł. Wężyk „Kronika rodzinna“, internet

Opracowanie: Andrzej Hordejuk

ładysław Wężyk (1816-1848) Starszy syn Ignacego Wężyka  i Karoliny z Kuszllów, po separacji rodziców do 8 roku życia wychowywał się w Toporowie przy matce, następnie w Wólce Nosowskiej w majątku ojca. W wieku 12 lat wysłany przez ojca do Krakowa w celu zdobycia wykształcenia. Po dwóch latach nauki wrócił do Wólki gdzie spędził wakacje.

Następnie kontynuował naukę w Liceum Królewskim w Warszawie. W wieku 15 lat zaciągnął się do Gwardii Narodowej biorąc udział w powstaniu listopadowym. Od 1832 na emigracji, przez krótki czas przebywał w Londynie, a później w Paryżu. Do Polski wrócił pod koniec 1836 roku lub na początku 1837r. i poświęcił się studiom filozoficznym, które przerwał przed wyjazdem na Bliski Wschód. Zasłynął jako podróżnik (odwiedził m.in. Egipt, Ziemię Świętą, Syrię, Liban, Turcję, Grecję, Włochy). Relacje z podróży zamieścił w książce "Podróże po starożytnym świecie". Był bliskim przyjacielem Cypriana Kamila Norwida. Odbyli razem podróż po Polsce, podczas której zbierali materiały do "Podróży po Koronie" - historyczno-etnograficznego obrazu kraju (niestety książka nigdy nie wyszła poza stadium przygotowań). Dzieje swojej rodziny spisał w książce "Kronika rodzinna" .Jako ciekawostkę, a raczej chlubny przykład, można przytoczyć jego sposób postępowania z udziałem w rodzinnym majątku. Zamiast ziemi wybrał ekwiwalent pieniężny, jego trzecią część zapisał chłopom z rodzicielskich dóbr: Toporowa i Chotycz. Z tej pokaźnej sumy miały być wypłacane zapomogi gospodarskie i nagrody w postaci książek i odzieży - ale tylko tym, którzy uczyli się czytać, pisać, rachować oraz wykazywali się dobrą znajomością katechizmu. W 1839 udał się do Berlina, gdzie słuchał wykładów Edwarda Gansa. Pod koniec życia osiadł na wsi i zajmował się gospodarstwem. Zmarł  w czasie epidemii tyfusu na Śląsku zaraziwszy się od chorych, którymi zajmował się osobiście w założonym przez siebie szpitalu w oficynie swojego dworku. Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

eweryn Wężyk (1819-1889)Młodszy syn Ignacego Wężyka i Karoliny Kuszell. Po separacji rodziców do 8 roku życia wychowywał się w Toporowie. Następnie zamieszkał w majątku ojca w Wólce Nosowskiej. W 1828r. razem z Władysławem został umieszczony przez ojca w Krakowie, aby tam pobierać nauki. Po dwóch latach pobytu w Krakowie wrócił na krótko do Wólki do majątku ojca. Po rodzicach odziedziczył Chotycze i Toporów. Sprawował stanowisko sędziego pokoju. Z żoną Teodorą Drzewiecką miał jedną córkę - Marię.